หมา…กับคน
ระหว่างทางกลับหอ ผมเดินกลับมาเอารถจักรยานที่จอดเรียงแถวกันอยู่สองข้างของฟุตบาท
ทำให้มีช่องเหลือให้เดินได้สบายๆก็คนเดียว
ระหว่างที่ผมเอาจักรยานออกมา ขึ้นคร่อมแล้วค่อยๆเอารถออกมาทางช่องทางเดินที่มีอยู่ไม่มากนั้น
มีหมาตัวนึง กำลังจะเดินเข้ามา มันเห็นผม กำลังออกไป มันก็หยุด แล้วหลบไปอยู่ข้างๆจักรยานให้ผมออกไปก่อน
…
…
…
ระหว่างที่ปั่นจักรยานเข้าหอ มาถึงทางแยกเข้าซอยแคบๆซอยนึง มีรถเก๋งคันนึงกำลังเลี้ยวออกจากซอย
แล้วก็รถเก๋งอีกคัน กำลังจะเลี้ยวเข้าซอย แต่ว่า ทั้งคู่ ต่างคนก็ต่างใส่เกียร์เดินหน้า ด้วยความที่กลัวรถจะเสียโฉม
ทำให้ทั้งคู่ขยับไปข้างหน้าได้ทีล่ะนิดๆ อยู่ตรงนั้นนานพอสมควร กว่าจะพ้นกันไปได้

ชัดเจน
หมา กับ คน
คนมันขับรถไม่เป็น พ้นไม่พ้นแม่มดูไม่ออก กรูเห็นมาหลายคันละ กรูว่าเคสนี้ คนยังไม่ผิดเท่าไร ผิดมมากกว่าคือ ไปไม่ได้แต่ไม่ยอมถอย
ก็ต้องการจะสื่อว่า คนมันไม่ยอมถอยนั่นแหละ ถ้าถอยซักหน่อยก็ไปได้เร็วขึ้น
ไม่ได้ต้องต้องการจะสื่อถึงเรื่องพ้นไม่พ้น ถึงได้เอาหมามาเปรียบเทียบไง
โอ้ว ไม่ นี่เรา สื่อสารไม่รู้เรื่องหรอเนี่ย ไม่น้า
ไม่ กรูรู้เรื่องเข้าใจ แต่แค่นี้ กรูยังไม่หงุดหงิดมากไง เมิงต้องเพิ่มดีกรีความหงุดหงิดเข้าไปอีก
แล้วทำไมจะต้องหงุดหงิดด้วยอ่ะ ไม่เข้าใจ มันก็แค่การเปรียบเทียบให้คนเราคิดได้ ว่าอะไรเป็นอะไร