Posts Tagged ‘ผู้หญิง’

วันนี้ไปเรียนปิงปองมาครับ ตอนต้นคาบ อาจารย์ก็ให้เดาะลูก บังคับลูก บลาๆๆ แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น
ที่ผมจะเล่าให้ฟังในวันนี้เกี่ยวกับน้องปีหนึ่งคนนึง…..นั่นแน่ คิดอะไรกัน
น้องเค้าอยู่คณะบริหารครับ เอ้ย ไม่ใช่….วิทยาศาสตร์ครับ
ในตอนกลางๆคาบเรียน หลังจากที่อาจารย์ให้เดาะลูกแล้ว อาจารย์ก็ให้เล่นบนโต๊ะ ทุกๆคน
ก็ไปเล่นกันอย่างสนุกบ้าง ไม่สนุกบ้าง อันนี้ผมก็ไม่ทราบเพราะผมไม่ได้เดินดู…แต่น้องคนที่ผม
กำลังพูดถึงอยู่นี้ ไปนั่งอยู่คนเดียว นั่งเล่นลูกปิงปอง เล่นไม้ปิงปอง(ปั่นลูกปิงปองเล่นอ่ะครับ)
ผมก็เลยบอกพี่ปอนด์…พี่ที่ตีปิงปองอยู่กับผมว่า “แป๊บนึงนะพี่” แล้วผมก็เดินไปหาน้องคนนั้น
ชวนน้องเค้าให้มาเล่นด้วยกัน….น้องเค้ารีบตอบผมอย่างไม่ทันคิดเลยว่า “เล่นครับๆๆ” แล้วรีบลุกตามผมมา

ผมว่า น้องเค้าอยากเล่นมากๆเลยนะ แต่คงเป็นเพราะด้วยความที่เค้าเล่นไม่เป็น เล่นไม่เก่ง เค้าก็เลย
ไม่กล้ามาเล่นกับคนอื่นๆ บวกกับน้องเค้าเป็นคนที่เข้ากับคนอื่นไม่เป็นอยู่แล้ว เลยไปกันใหญ่เลย
ทำไมผมถึงคิดว่าน้องเค้าเข้ากับคนอื่นไม่เป็นล่ะ….
เพราะตอนเปิดเทอมต้นใหม่ๆ ผมเห็นน้องเค้าไปนั่งกินข้าวกับกลุ่มเพื่อนผู้หญิง โดยที่ไม่พูดไม่จาอะไร
กับเพื่อนๆเลยแม้แต่คำเดียว จนกินหมด แล้วเค้าก็ลุกไปโดยไม่พูดไม่จาสักคำ อ่อ ลืมบอกไป
น้องเค้าห่อข้าวกล่องมาจากบ้านนะครับ พฤติกรรมของน้องคนนี้ดูแปลกๆ ไม่รู้เค้าจะมีปัญหาอะไรรึเปล่า….

ขอแค่คนเรา ใส่ใจคนรอบข้างมากขึ้น ถึงแม้จะไม่รู้จักกันก็ตาม เพราะนั่นอาจจะทำให้เค้าเปลี่ยนอะไรบางอย่าง
ไปสู่สิ่งที่ดีกว่าได้อย่างง่ายดาย


…..ใส่ใจคนรอบข้างให้มากขึ้น…..แล้วความสุขจะตามมาหาคุณ

วันนี้(13 ต.ค.) ไปแถวๆรามฯ มา  ตอนอยู่บนรถเมล์ เจอผู้หญิงคนนึง อายุประมาณยี่สิบต้นๆรุ่นราวคราวเดียว
กับเรานี่แหละ หน้าตาดี ผิวสวย ขึ้นรถมาพร้อมกับน้องอีกสามคนท่าทางเชี่ยวโลกน่าดูเหมือนกันเป็นชาย 2 หญิง 1
น้องทั้งสามคนน่าจะเรียนประมาณ ป.4 ป.5 หรืออาจจะไม่ได้เรียน แต่จากการแต่งตัวและสภาพหน้าตาร่างกาย
ของผู้หญิงคนนั้นในขณะนั้น โทรมมาก ใต้ตาดำคล้ำ ท่าทางอ่อนล้าอย่างมาก  ทำให้ในหัวผมพลันคิดไปว่า
เค้ามีอาชีพเป็น…อย่างว่าหรือเปล่า

….อาจจะไม่ถูกที่ผมตัดสินคนเพียงแค่รูปลักษณ์ภายนอก  แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น ประเด็นมันอยู่ที่ว่า
จริงหรอที่ “คนเราเลือกที่จะเป็น(ในสิ่งที่ดี)ได้”

หลายๆคนจะคิดว่า “ได้สิ” ก็พยายามต่อสู้ฟันฝ่าอุปสรรคไปให้ได้…..อะไรต่างๆนาๆ  แต่ถ้าเรา
ลองคิดในมุมของเค้าคนนั้น ก่อนหน้าที่เค้าจะตัดสินใจเข้ามาทำอาชีพตรงนี้ เค้าอาจจะพยายามต่อสู้ฟันฝ่าอุปสรรค
มามากกว่าที่เราๆท่านๆคิดเสียอีก…อย่างมากมาย แต่ทว่าไม่ว่าจะพยายามต่อสู้แค่ไหนก็ไม่เห็นมีวี่แววว่าจะยืนหยัด
ขึ้นมาได้ข้าวสารในถังก็เริ่มร่อยหรอลงไปทุกวัน จนวันหนึ่ง ไม่มีแม้แต่ข้าวเปล่าจะให้กินคลุกกับน้ำปลา
ไม่มีญาติพี่น้องที่ไหนจะให้พึ่งพิง ทางนี้มันอาจเป็นทางสุดท้ายที่จะทำให้เค้าและน้องๆ……..มีข้าวกินต่อไป