Posts Tagged ‘เพื่อน’

วันนี้ไปเรียนปิงปองมาครับ ตอนต้นคาบ อาจารย์ก็ให้เดาะลูก บังคับลูก บลาๆๆ แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น
ที่ผมจะเล่าให้ฟังในวันนี้เกี่ยวกับน้องปีหนึ่งคนนึง…..นั่นแน่ คิดอะไรกัน
น้องเค้าอยู่คณะบริหารครับ เอ้ย ไม่ใช่….วิทยาศาสตร์ครับ
ในตอนกลางๆคาบเรียน หลังจากที่อาจารย์ให้เดาะลูกแล้ว อาจารย์ก็ให้เล่นบนโต๊ะ ทุกๆคน
ก็ไปเล่นกันอย่างสนุกบ้าง ไม่สนุกบ้าง อันนี้ผมก็ไม่ทราบเพราะผมไม่ได้เดินดู…แต่น้องคนที่ผม
กำลังพูดถึงอยู่นี้ ไปนั่งอยู่คนเดียว นั่งเล่นลูกปิงปอง เล่นไม้ปิงปอง(ปั่นลูกปิงปองเล่นอ่ะครับ)
ผมก็เลยบอกพี่ปอนด์…พี่ที่ตีปิงปองอยู่กับผมว่า “แป๊บนึงนะพี่” แล้วผมก็เดินไปหาน้องคนนั้น
ชวนน้องเค้าให้มาเล่นด้วยกัน….น้องเค้ารีบตอบผมอย่างไม่ทันคิดเลยว่า “เล่นครับๆๆ” แล้วรีบลุกตามผมมา

ผมว่า น้องเค้าอยากเล่นมากๆเลยนะ แต่คงเป็นเพราะด้วยความที่เค้าเล่นไม่เป็น เล่นไม่เก่ง เค้าก็เลย
ไม่กล้ามาเล่นกับคนอื่นๆ บวกกับน้องเค้าเป็นคนที่เข้ากับคนอื่นไม่เป็นอยู่แล้ว เลยไปกันใหญ่เลย
ทำไมผมถึงคิดว่าน้องเค้าเข้ากับคนอื่นไม่เป็นล่ะ….
เพราะตอนเปิดเทอมต้นใหม่ๆ ผมเห็นน้องเค้าไปนั่งกินข้าวกับกลุ่มเพื่อนผู้หญิง โดยที่ไม่พูดไม่จาอะไร
กับเพื่อนๆเลยแม้แต่คำเดียว จนกินหมด แล้วเค้าก็ลุกไปโดยไม่พูดไม่จาสักคำ อ่อ ลืมบอกไป
น้องเค้าห่อข้าวกล่องมาจากบ้านนะครับ พฤติกรรมของน้องคนนี้ดูแปลกๆ ไม่รู้เค้าจะมีปัญหาอะไรรึเปล่า….

ขอแค่คนเรา ใส่ใจคนรอบข้างมากขึ้น ถึงแม้จะไม่รู้จักกันก็ตาม เพราะนั่นอาจจะทำให้เค้าเปลี่ยนอะไรบางอย่าง
ไปสู่สิ่งที่ดีกว่าได้อย่างง่ายดาย


…..ใส่ใจคนรอบข้างให้มากขึ้น…..แล้วความสุขจะตามมาหาคุณ

เคยเป็นแบบนี้ไหม….
….เราได้มีโอกาสคุย ทำความรู้จักกับคนคนนึง ซึ่งอยู่ห่างไกลจากเรา ผ่านทาง msn เริ่มแรก
เราก็คุยกันอย่างคนที่รู้จักกันทาง msn ทั่วๆไป คือ ถามมา ตอบไป มีเรื่องอะไรเล่าบ้างนิดๆหน่อยๆ
ไม่มากไม่มาย แต่นานวันขึ้น(ไม่กี่วันเท่านั้นแหละ)เราเริ่มคุยกัน มากขึ้นๆ เริ่มมีเรื่องเล่ามากขึ้น
คุยกันสนุกขึ้น เราเริ่มรู้สึกว่าเค้าเป็นคนที่เราคุยด้วยแล้วเราสบายใจ คุยด้วยแล้วรู้สึกดี แล้วก็คุยกัน…
ทุกวัน…เวลาผ่านไปๆ ก็เริ่มมีโทรศัพท์มาบอกฝันดีก่อนเข้านอน ต่อมาก็คุยกันทางโทรศัพท์
คุยกันได้นานมาก ซึ่งตัวเราเองก็ไม่เคยได้คุยโทรศัพท์นานๆ อย่างนี้มาเป็นเวลาเกือบสองปีแล้ว
เรารู้สึกว่าเรามีความสุข เมื่อได้ยินเสียงเค้า มีความสุข เมื่อเค้าหัวเราะ มันอาจจะเร็วไปที่จะฟันธง
ว่าเรารู้สึกอย่างนั้น แต่มันเป็นเรื่องจริงที่เรารู้สึกอย่างนั้นในระยะเวลาอันน้อยนิดที่ผ่านมา
เราได้คุยกับเค้า จนมีความผูกพันธ์บางอย่างเกิดขึ้นในใจเรา เป็นความผูกพันธ์เล็กๆ ที่จริงใจ
บริสุทธิ์ใจ เป็นเพื่อน เป็นพี่ เป็นที่ปรึกษา….

เคยรู้สึกแบบนี้ไหม….
เราคุยกันทุกวันๆ มาระยะนึง แล้ววันนึง เค้าก็โทรมาเหมือนทุกๆวัน…
แต่เรากลับทำให้ “เค้าไม่เหมือนทุกวันที่ผ่านมา” หลังจากสายหลุด เราก็นั่งมองโทรศัพท์ รอ…
เพราะทุกๆวัน เค้าจะโทรกลับมา แต่วันนี้เค้าไม่โทรกลับมา เราเริ่มเคว้ง เริ่มรู้สึก…เหงาขึ้นมาจับใจ
ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน ความสับสนเข้าครอบงำจิตใจ มันเกิดอะไรขึ้นกับเรากันนี่ ความรู้สึกแบบนี้
ไม่เกิดขึ้นในใจเรามานานมากแล้ว…ตั้งแต่วันนั้น….วันที่เธอไม่อยู่….แล้ววันนี้มันกลับมา
มาพร้อมกับเพื่อนคนนี้